Ένα χαλασμένο κάθισμα τη Παρασκευή, η αποτυχία να περάσει στο Q3 το Σάββατο, καταστροφή της μπροστινής πτέρυγας 4 δευτερόλεπτα μετά την εκκίνηση και εγκατάλειψη μέχρι τον 31ο γύρο τη Κυριακή. Ότι μπορούσε να πάει στραβά, πήγε στραβά για τον Daniel Ricciardo στη Μελβούρνη το προηγούμενο σαββατοκύριακο.
Ο Ricciardo απογοήτευσε μετά και την εγκατάλειψη – η τελευταία, σε μια μεγάλη λίστα, από τις αποτυχίες στον Grand Prix της πατρίδας του.
Από τη πρώτη του εμφάνιση το 2012 με τη Toro Rosso σε αυτή τη πίστα, o Ricciardo είτε έχει εγκαταλείψει είτε έχει αποκλειστεί σε 4 από τα 8 Αυστραλιανά Grand Prix που έχει συμμετάσχει.
Αλλά περιμένει περισσότερα από αυτό και περισσότερα από τον ίδιο του τον εαυτό.
Από τότε που το Grand Prix διοργανωνόταν στην πόλη της Αδελαΐδας και έγινε επίσημος γύρος του πρωταθλήματος της Formula 1, κανένας Αυστραλός οδηγός δεν έχει ανέβει στο βάθρο. Οπότε, είναι η απαίτηση για τους Αυστραλούς οδηγούς, στο Grand Prix της πατρίδας τους, πολύ μεγάλη;
Ο Ricciardo με δηλώσεις που έκανε μετά το τέλος του αγώνα έδειξε την απογοήτευσή του.
Και δεν προκαλεί έκπληξη, αν σκεφτεί κανείς πόσο ήθελε ο Ricciardo να τα πάει καλά στον αγώνα της πατρίδας του.
Μέχρι τη στιγμή που ο 29χρονος μπήκε στο μονοθέσιο για τις ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής, είχε ήδη συμπληρώσει πάνω από 25 ώρες σε κλήσεις των μέσων μαζικής ενημέρωσης και δεσμεύσεις χορηγών – για να μην αναφέρουμε τις χιλιάδες φωτογραφίες και αυτόγραφα για το πολύ μεγάλο κοινό που ήταν ντυμένο στα χρώματα του κίτρινου και του μαύρου.
Η διαδρομή που έκανε στη Μελβούρνη το πρωί, για να πάει από το πάρκινγκ αυτοκινήτων στο γκαράζ της ομάδας – μια απόσταση 200 μέτρων – του έπαιρνε τέσσερις φορές περισσότερη ώρα από οποιονδήποτε άλλον οδηγό.
Ακόμα και αυτό ήταν λιγότερο σε σχέση με τη περσινή χρονιά – την τελευταία του με τη Red Bull – όπου μέχρι το βράδυ της Τετάρτης, είχε ήδη πραγματοποιήσει πέντε δημόσιες εμφανίσεις στα μέσα ενημέρωσης και χορηγών.
Ένα τέτοιο πολυάσχολο πρόγραμμα με τα μέσα ενημέρωσης αναμένεται σε κάθε οδηγό που εμφανίζεται στο Grand Prix της πατρίδας του – όπως συμβαίνει με τον Hamilton στο Silverstone και τον Vettel στο Hockenheim – αλλά ως ο μόνος οδηγός που είναι από το νότιο ημισφαίριο, τα φώτα λάμπουν περισσότερο για εκείνον.
Ας κάνουμε τη σύγκριση με τον βασικό οδηγό που θα ανταγωνιστεί φέτος, τον Nico Hulkenberg. Σε σχέση με τις 25 και παραπάνω ώρες που αφιέρωσε ο Ricciardo στα μέσα ενημέρωσης από τη Τετάρτη μέχρι τη Παρασκευή, ο Γερμανός στο ίδιο διάστημα είχε λιγότερες από 4 – δυο εκ των οποίων ήταν η υποχρεωτική έναρξη που παρευρέθηκαν και οι 20 οδηγοί.
Ακόμα και τα event που πραγματοποίησαν μαζί ήταν τελείως διαφορετικά. Κατά τη διάρκεια του event χορηγού που πραγματοποίησαν από κοινού τη Πέμπτη το απόγευμα, ο Ricciardo είχε κατακλυστεί από φίλους του αθλήματος ενώ ο Hulkenberg καθόταν στη γωνία πίνοντας νερό.
Συνολικά, συμπεριλαμβανομένης και της δέσμευσης που είχε ως προς τον χορηγό για τη Δευτέρα, ο Ricciardo, υπολογίζεται ότι έχει συμπληρώσει περίπου 32 ώρες σε μέσα ενημέρωσης και χορηγούς. Όλα αυτά χωρίς να λάβουμε υπόψη το χρόνο που χρειάζεται για να προσαρμοστεί στη νέα του ομάδα, σε ένα νέο μονοθέσιο, κάτι το οποίο ποτέ δεν είναι εύκολο στην αρχή.
Έτσι, ίσως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι μετά από όλη αυτή τη κούραση, ξεκίνησε έναν αγώνα δύο ωρών με ταχύτητες 250km/h και έκανε μια λάθος εκτίμηση της κατάστασης.
Μέχρι να βρεθεί αντιμέτωπος με τα γραπτά μέσα ενημέρωσης, τη Κυριακή το απόγευμα, είχε καταστραφεί.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι δήλωσε πως του χρόνου το πρόγραμμα θα είναι διαφορετικό. Και αν στην Αυστραλία επιθυμούν να τον δουν στο βάθρο, καλό θα ήταν να τον ακούσουν.
(foxsports.com.au)